Menu

Follow
5w


38 Views
విద్యాలక్ష్మి ప్రణత సురేశ్వరి భారతి భార్గవి, శోకవినాశిని రత్నమయే మణిమయ భూషిత కర్ణవిభూషణ, శాంతి సమావృత హాస్యముఖే | మీరు మా సేవను స్వీకరించండి అమ్మ. అమ్మా! చూడండి మీకు ఎన్ని పువ్వులో! కదంబ పుావ్వులు ఈ పువ్వులన్నీ రాత్రంతా (పూర్ణామృతాన్ని) చంద్రుని వెన్నెలనుంచి జాలువారే ప్రేమామృతాన్ని స్వీకరించి, భానుడు ఉదయించగానే సూర్య తేజస్సును కూడా స్వీకరించి, అమృత తేజస్సుతో, వాయు దేవుని స్పర్శతో తలలు ఊపుతూ తమ పరిమళాలను వెదజల్లుతూ ఆనందపారవశ్యముతో పరవశించిపోతున్న తరుణంలో, ఆ చేమంతుల నందనవనానికి వెళ్ళిన నేను, ఎలా త్రుంచను వాటిని. మనస్కరించలేదు అమ్మ. కోయాడానికి వెళ్ళిన నన్ను చూసి కూడా అవి నవ్వుతూ తలలు ఊపుతుంటే మనస్సు ద్రవించింది తల్లీ! ఏ జీవి తన దగ్గరకు మకరందాన్ని తీసుకున్నా, త్రున్చినా నవ్వుతూ చూస్తూ వుండే దయాహృదయులు వారు. అయినా వాటికి తెలుసు మీ సన్నిధికి చేరినప్పుడే వారి జీవితాలు ధన్యతను పొందుతాయని. అందుకేనేమో మమ్మల్ని అమ్మదగ్గరకు త్వరగా చేర్చమని నన్ను అడుగుతున్నట్లు అనిపించింది. పువ్వులు కోయ్యాలంటే అవి బాధపడతాయని బాధ అనిపించినా, నీకు సమర్పించడానికి కోస్తున్నప్పుడు ఎంత ఆనందమో తల్లీ! వర్ణించలేను నేను. కదంబపూలు మన్నించమని వేడుకొంటూ, మీకు బాధ కలిగించకుండా నెమ్మదిగా సున్నితంగా త్రుంచుతాను అని చెప్పి పువ్వులు కోసి తీసుకువచ్చాను తల్లీ! పూలబాషలో ప్రేమగా పలుకరిస్తూ కోస్తూ వుంటే ఒక్కొక్క కదంబ తలవంచి నాకు సహకరిస్తుంటే నా కనులనుండి ఆనందభాష్పాలు రాలినవి అమ్మ. ఈ పువ్వులన్నీ నీ పాదసేవకు సమర్పిస్తాను తల్లీ. కొన్ని అభిషేకానికి, కొన్ని మీ పాదపూజకి, కొన్ని మీ అందమైన కురులకి సమర్పిస్తాను అమ్మ. అమ్మా! ఈ కదంబ మీ కోసం చంద్రుని వెన్నెల అమృతాన్ని, సూర్యుని తేజస్సుని, మీకు సమర్పించాలని ఎంతగానో ఎదురుచూస్తున్నాయి తల్లి. సమస్తము మీలోనే వున్నాయని వాటికి తెలియదు కదమ్మా! ఆ చిన్ని చిన్ని హృదయాలకు మీ పట్ల భక్తి, మాతృభావన, సమర్పణ, త్యాగం ఇవన్నీ నన్ను కదిలించినవి తల్లి. అంతటి భక్తిని నేను యివ్వగలనో, లేదో, అమ్మా! నా దగ్గర ఇవ్వడానికి ఏముంది తల్లి. నా మనసు తప్ప, నా మనసును పుష్పముగా భావించి మీ పాదాల చెంత పెడుతున్నాను. దయతో స్వీకరించండి అమ్మా!